Βαθιά Καθετή ΜΕ ή ΧΩΡΙΣ μηχανάκι.     Κείμενο - φωτο  Νίκος Λυμπερόπουλος

Μη θέλοντας να μπούμε  στη διαδικασία της διερεύνησης για νέους τόπους, ξεκινήσαμε για την ευρύτερη περιοχή Φλεβών - Τζώρτζη που στο παρελθόν μας είχε δώσει καλά μπαλαδια, μεγάλους πελαγίσιους χάνους, γυρλωμάτες, μεγάλες πελαγίσιες χειλούδες και καλές σκορπίνες.

Ένας από τους πιο διαδεδομένους και αποδοτικούς τρόπος ψαρέματος που γίνεται με το σκάφος σταθερό σε ρηχά αλλά και σε βαθιά νερά είναι η καθετή.

Ξεκινώντας να ψαρέψουμε με καθετή θα πρέπει να γνωρίζουμε το βάθος και τη μορφολογία του βυθού, κατά προσέγγιση τουλάχιστον, χρησιμοποιώντας έτσι και την κατάλληλη πετονιά. H ψιλή πετονιά είναι ιδανική, αλλά σε βαθιά νερά επιλέγουμε τη χοντρή. Ως ενδεδειγμένη θεωρείται από πολλούς η 45άρα, ενώ άλλοι πάλι χρησιμοποιούν την 80άρα και την κατοστάρα, όπως εμείς όταν ψαρεύουμε σε βαθιά νερά όπως στην προκειμένη περίπτωση.

H καθετή αποτελείται από δύο κυρίως τμήματα: τη πετονιά ή τη μάνα, και την αρματωσιά. Στην άκρη της μάνας τοποθετούμε ανάλογο του ψαρέματος στριφτάρι και σε αυτό δένουμε την αρματωσιά, που αποτελείται από πετονιά πιο λεπτή από αυτήν της μάνας. Στην άκρη της αρματωσιάς βάζουμε ένα βαρίδι και κατά διαστήματα δένουμε τα παράμαλλα με τα αγκίστρια.

Tο μέγεθος και το μήκος των παράμαλλων εξαρτάται από τα ψάρια που θέλουμε να πιάσουμε, όπως επίσης και τα αγκίστρια που βρίσκονται σε πλήρη συνάρτηση με τα ψάρια που υπάρχουν στον τόπο που ψαρεύουμε.

Mε την καθετή ψαρεύουμε σχεδόν όλα τα είδη των ψαριών,

χρησιμοποιώντας  κυρίως τεμαχισμένη γαρίδα, αλλά και σκουλήκια, καρτσίνες, καλαμάρι ή σουπιά.

Ψαρεύοντας σε βάθη από 75 έως 120 μέτρα δύο από τα κυριότερα προβλήματα που συναντάμε είναι τα ρεύματα και η κούραση με το ανεβοκατέβασμα της πετονιάς. Για να τα αντιμετωπίσουμε, στην μεν πρώτη περίπτωση χρησιμοποιούμε βαρίδι 300 - 350 γραμμαρίων, στην δε δεύτερη μηχανάκι ηλεκτρικό που ανεβάζει την καθετή μας αυτόματα, ή χρησιμοποιούμε χειροκίνητη καρούλα με μανιβέλα, τρόπο που σας συνιστούμε και από οικονομικής πλευράς, αλλά και από πλευράς χώρου (μπαταρία μεγαλύτερος όγκος μηχανήματος κλπ).

Αν βέβαια πρόκειται να ψαρέψετε σε βάθη πάνω από 120 μέτρα, τότε χρειάζεστε ηλεκτρικό μηχανάκι οπωσδήποτε.

Διάφορα άλλα προβλήματα

Άλλο πρόβλημα με τις καθετές είναι ότι ερχόμενα τα ψάρια  από τα 80 – 100 μέτρα βάθος στριφογυρίζουν και μετατρέπουν  αρματωσιές και παράμαλλα σε καλώδιο τηλεφώνου σπιράλ...   

Η μια λύση είναι αυτή της αλλαγής όπου αντικαθιστούμε από το στριφτάρι και κάτω λύνοντας και ξαναδένοντας το βαρίδι. Διαδικασία όχι και τόσο ευχάριστη και χρονοβόρα  λαμβάνοντας υπ’ όψιν και τον χαμένο χρόνο λυσίματος, κοψίματος, δεσίματος, αλλά δεν γίνεται διαφορετικά. Αν χρησιμοποιούμε και δολωμένα τσαπαριά ακόμη χειρότερα λόγω μεγαλύτερης οικονομικής επιβάρυνσης. Βερινιασμένη πετονιά όμως σημαίνει και ψάρια στην αρματωσιά, οπότε χαλάλι…

Προσπαθώντας πάντως να επιλύσουμε το πρόβλημα του στριψίματος και με δεδομένο το ότι τα ψάρια που προαναφέραμε αρπάζουν το δόλωμα με το που ακουμπάει το βαρίδι στον πυθμένα της θάλασσας, κατασκευάσαμε μια αρματωσιά η οποία δεν  μπερδεύεται σχεδόν με τίποτε. 

Αρματωσιές

Τα εργοστάσια κατασκευής αλιευτικών εργαλείων  αντιμετωπίζοντας το πρόβλημα  του στριψίματος, δημιούργησαν ζευγάρια στριφταριών σε σχήμα  (Υ), χρησιμοποιώντας δυο στριφτάρια το ένα περασμένο μέσα στο άλλο κι έτσι κατά τη διάρκεια της ανόδου του ψαριού το οποίο γυρίζει γύρω - γύρω η πετονιά   του παράμαλλου δεν μπερδεύεται διότι οι στροφές πραγματοποιούνται από το στριφτάρι που είναι περασμένο στο λαιμό του άλλου. Τα στριφτάρια αυτά έχουν επάνω και κάτω πλευρά. Το επάνω μάτι του στριφταριού που είναι δεμένη η μάνα της αρματωσιάς όπου είναι περασμένο το δεύτερο στριφτάρι στο κάτω μάτι του οποίου δένουμε το παράμαλλο, είναι μεγαλύτερο για να ξεχωρίζουμε την άνω από την κάτω πλευρά του ώστε να δουλεύει σωστά το σύστημα. Δουλεύοντας αυτή την αρματωσιά οδηγηθήκαμε σε κάτι ακόμη απλούστερο.

Αντί για παράμαλλα, περάσαμε στο μάτι του στριφταριού μια πολύ λεπτή παραμάνα και στο άλλο της άκρο περάσαμε επίσης αγκίστρι με μάτι. Έτσι δεν χρειαστήκαμε παράμαλλο παρά μόνον μικρά κομμάτια πετονιάς ανάμεσα στα στριφτάρια, κάτι που μας επέτρεψε να μειώσουμε και το συνολικό μήκος της αρματωσιάς η οποία και πιο εύκολα δολωνόταν και πιο κοντά στον πυθμένα λειτουργούσε.

Αν δεν βρείτε, ή δεν θέλετε να χρησιμοποιήσετε λεπτές παραμάνες που να περνούν από μάτι αγκίστρου όπως αναφέρουμε παραπάνω, μπορείτε να εφαρμόσετε την παρακάτω κατασκευή:

Η μάνα της αρματωσιάς θα είναι διαμέτρου 50 χιλιοστών και τα παράμαλλα 30 χιλιοστών. Κάθε διπλό στριφτάρι θα δεθεί σε απόσταση λίγο μεγαλύτερη από το μήκος του παράμαλλου που θα χρησιμοποιήσουμε. Προτείνουμε το μήκος αυτό να μην ξεπερνά τα 20 εκατοστά. Μ’ αυτό τον τρόπο θα μπορέσουμε σε απόσταση μικρότερη της μιας οργιάς να δέσουμε αρκετά διπλά στριφτάρια κι επάνω εκεί τα παράμαλλα με τα αγκίστρια που προτείνουμε να είναι ανοξείδωτα Νο 7.

Στις μανιβελοκαρούλες τυλίξαμε νήμα λεπτό και πολύ ανθεκτικό, δέσαμε δυο διαφορετικές αρματωσιές, την προαναφερόμενη και τσαπαρί δολωμένο και απολαύσαμε ένα θαυμάσιο ψάρεμα.

Όσον αφορά την αρματωσιά με τα στριφτάρια, δεν μπερδεύτηκε ούτε μια φορά, όσο για το τσαπαρί γέμιζε σχεδόν ψάρια, μετά την δεύτερη τρίτη ριξιά όμως  τα παράμαλλά του βερίνιασαν και σε λίγο από το πολύ στρίψιμο το τσαπαρί κόπηκε κι έτσι χάθηκε μαζί του και το βαρίδι.     

Το ψάρεμα μας

Για το συγκεκριμένο ψάρεμα χρησιμοποιήσαμε το αγαπημένο μας δόλωμα, τη γαρίδα. Αγαπημένο όχι μόνον γιατί είναι από τα αποδοτικότερα και φθηνότερα δολώματα, αλλά και γιατί μετά το ψάρεμα όση περισσέψει την τηγανίζουμε.

Όπως συμβαίνει πάντα με τις αλιευτικές μας εξορμήσεις έτσι και αυτή τη φορά πήραμε μαζί  σύνεργα για διαφορετικούς τύπους ψαρέματος. Είχαμε εξοπλιστεί με εργαλεία και για συρτή γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται.

Ξεκινήσαμε χαλαρά από το λιμάνι χωρίς να βιαζόμαστε. Ο καιρός στον πηγαιμό ήταν πρίμα, μόλις όμως φτάσαμε στο σημάδι ήταν σίγουρο ότι θα ξεσέρναμε γι’ αυτό χρησιμοποιήσαμε πλωτή άγκυρα.  Ρίξαμε και αρχίσαμε να φέρνουμε στη βάρκα τα ψάρια. Με το που έφτανε το βαρίδι στον πάτο τα ψάρια χτύπαγαν αμέσως.

Αφού πιάσαμε την  νόμιμη  ποσότητα πήραμε το δρόμο της επιστροφής.