Για ψάρεμα... ενα απο τα Ισπανικά όνειρα.

Όλα αυτό ξεκίνησε με τον φίλο μου τον  Ruben Moya μετά από πολές προσκλήσεις και πολλά  " όταν μπορέσω θά έρθω".  Επιτέλους έχω το εισιτήριο και τις ημέρες που χειάζονται για να πάω σε ένα από τα ποτάμια με τα καλύτερα ψάρια και στην μεγαλύτερη ποσότητα της Ισπανίας.

Ο Άγιος Rafael de Navallana είναι ένα ποτάμι  σε μεσαίο μέγεθος με πολλά ψάρια  πάνω  από αυτό το όριο που όλοι βάζουμαι που είναι το επίπεδο των  2 κιλών.

Πάω από το αεροδρόμιο του  Μπιλμπάο με κατεύθυνση την Σεβίλλη εκεί που με περιμένει ο φίλος μου ο  Ruben για μερικές ημέρες ψαρέματος τις  πιο διασκεδαστικές  που μπορεί να φανταστείς μέσα στην Χερσόνησος .Μετά  το ταξίδι ,και όλες τις ανέσεις  που μου προσφέρει ο οικοδεσπότης  τώρα ήμαστε ξαπλωμένει στο κρεβάτι με το γαργαλιτό στο στομάχι σκευτόντας στην αυριανή ημέρα.

Δέν χειάζετε να με ξυπνήσει κανείς,διότι όταν έχεις μία ημέρα σαν αυτή είσαι ξύπνιος  πρίν την κανονική ώρα .

Ξεκινήσαμε προς κατεύθυνση στη Κόρδοβα , πρίν όμως πήραμε  το πρωινό στην Ανδαλουσία ψωμί με ντομάτα, ζαμπόν και ένα καλό χυμό.Βάλαμε το σκάφος  στη περίφημη γέγυρα και αρχίσαμε την πορεία μας προς την κάτω μεριά.

Αρχίζω και αναγνωρίζω το ποτάμι , ένα ποτάμι με μεγάλες παραλίες και μέσα στο πράσινο σαν να ήταν βυθιζόμενα λιβάδια και  λευκά δέντρα διασκορπισμένα, κάθε λίγα μέτρα πλοήγησης , μια φανταστική θερμοκρασία του  Μαρτίου και ένα περιβάλλον  ανθυζόμενο..

Βάλαμε το ηλεκτικό στο νερό ,και πήρα τα εργαλεία με ένα  jerbait de O.S.P και ο Ruben ένα  Jackall Bross 180 Jr, το πετάει  μέχρι να μου εξηγήσει ότι εδώ με  ψεύτικα ψαράκια  κουνιούνται πολλά ψάρια παρόλο που δεν μπορείς να πιάσεις μεγάλη ποικιλία ψαριών.

Αρχίζω να το κουνάω από την επιφάνεια και βλέπω να με κυνηγάνε τρία ψάρια  πάνω από ενάμιση κιλό , αρχίζω να αγχώνομαι, διότι από εκεί που έρχομαι  να δω  τρία ψάρια σαν αυτά στην πρώτη βολή είναι σχεδόν μία ουτόπια.

Μετά από ότι είδαμε πολλά ψάρια ακολουθόντας το ψεύτικο ψαράκι  του Ruben εγώ βγάζω το πρώτο ψάρι σε ενα δέντρο ημή-βυθισμένο με το  jerbait του O.S.P, παλεύω με το ψάρι οπού  το μέγεθος  του μου φαινότανε τεράστιο , ποιά είνα η έκπληξή μου ότι στο ψάρι που εγώ έβγαλα   800 γρ . Απίστευτο το τί τρώνε εδώ τα ψάρια,  ορισμένες περιπτώσεις όταν πιάνω το ψάρι απο το στόμα μου πέφτει διότι το βάρος είναι περισσότερο από ότι εγώ ασηνήδητα μπορούσα να φανταστώ όταν  ήταν να το κρατήσω,αυτά τα ψάρια είναι παχύσαρκα λόγω τον  υπερπληθυσμό τροφίμων  με  πλακτόν και καβούρια.

Αποφασίσαμε να  πάμε πρως τα βόρεια με το σκάφος για να βρούμε παραλίες  και ψάρια οπού κάνουν τις φωλιές τους η ψάχνοντας περιοχές οπού βάζουν τα αυγά τους και δεν αποτύχαμε.

Φτάνοντας στην πρώτη παραλία βλέπω περίπου μία ντουζίνα ψάρια τουλάχιστον 1 κιλό σε θέση   pre-spawn, και μαζέυοντας το καλάμι που είχα πάνω με ένα  jig Pro spaider de jewell και ένα  ψαράκι  της  Yamamoto, και για να είμαι πιό σαφής ένα   fat baby crac βρίσκω το πρώτο ψάρι σε μία μικρή γωνία.

Περισσότερα απο δέκα ψάρια βρίσκονται στην ίδια θέση,αλλά η μέρα περνάει και εμείς ακόμα  δεν μπορούμε να πιάσουμε  ένα μεγάλο ψάρι,έτσι κατεβήκαμε ξανά στο κάτω μέρος του ποταμού,χρησιμοποιώντας  το swimbaits, , τα πρώτα ψάρια βγαίνουν  με ένα τριπλό Shimano lipless ,και δέν αργούν να  τσιμπήσουνε επίσης  το Realaiser de Deps.

Δεν έχω πιά την ίδια όπεξη για ψάρεμα , όπως είχα πρίν 10 ώρες,αλλά συνεχίζω να ψαρεύω μηχανικά ,χωρίς να έχουν μεγάλη ανταπόκριση τα ψάρια, παράλληλα ο Ruben δεν σταματά να βγάζει ψάρια ενός κιλού ,απο το βυθό της ακτής,με το Realiser  του να βγάζει καπνούς.

Σε αυτή την ίδια μεριά συνεχίζω με το  jerbait να χτυπάω δυνατά τα καλάμια και ο Ruben μου δίχνει ενα καινούριο για εκείνη την εποχή Blitz Max de O.S.P σε μπλε χρώμα. Αφού το ρίχνει σε ενα μικρό θάμνο  και σε βάθος όχι μεγαλύτερο από 1 μέτρο, χτυπάει  ένα ψάρι και μου λέει¨  Κίτσο,αυτό εδώ είναι καλό¨, είναι ένας ανταγονισμός λίγο ανόμοιος γιατί το δικό του Super Nova ειδικό cranks  λυγίζει σχεδόν μέχρι το καρούλι , στο τέλος όμως,κατορθώνει και βγάζει ένα ψάρι 2.900 κιλών και η επιτυχία της ημέρας συνεχίζει  πιάνωντας περισσότερο από 10 ψάρια των ενάμιση κιλών το κάθε ένα, και με τόσο ήλιο που ήταν δύσκολο να τον άντεχε κανείς  σε 10 ώρες  ,αναμφίβολα είναι  μια εμπειρία που δέν θα την ξεχάσω ποτέ.